Aan het woord

RIVM,interim directeur en kwartiermaker IV

Aukje Hassoldt

Veiligheid is: een basisbehoefte.

Aandachtsgebieden:  ICT, IV, fysieke veiligheid. 10+ Jaar ervaring met leidinggeven aan 100+ mensen met een bèta-achtergrond.

Grootste risico: Door de snelle ontwikkeling en mogelijkheden van nieuwe technologieën kan het verschil tussen mensen die wel en niet meekomen te groot worden. Met te grote ongelijkheid komt de stabiliteit van de samenleving in het gedrang. Inclusie is van groot belang. Democratie is een geweldige manier om de macht te verdelen zodat niemand (mens of kleine groep, staat of bedrijf) absolute macht kan verwerven.

Hoogleraar Risicomanagement van High-tech systemen, Universiteit Twente en Radboud Universiteit

Prof.dr.  Marielle Stoelinga

Grootste risico: Gebrek aan daadkracht.

Aandachtsgebieden: High-tech, interactie safety-security, risicomodellering, kwantitatieve analys

Veiligheid of beter gezegd risicomanagement is: een enabler. Goed risicomanagement zorgt ervoor dat we kunnen innoveren, dat we kunnen produceren, dat ons land niet onder water loopt, dat we veilig wonen en ons werk kunnen doen. Te vaak gaat het over de lasten van risicomanagement (kosten, compliance, toezicht); we zouden het veel meer over de lusten van risicomanagement moeten hebben: hogere productiviteit, minder ongelukken, maar ook de (business-)mogelijkheden van bij voorbeeld predictive maintenance en andere data analytics.

VVCZ (Vereniging voor Veilige Curatieve Zorg) en voorzitter

Maarten J. Rutgers PhD

Aandachtsgebieden:  Patiëntveiligheid

Grootste risico: In de patiëntenzorg is de laatste jaren vooral veel aandacht uitgegaan naar structuur- en procesfenomenen. Hierdoor is een overdaad aan controleren, protocolleren, registreren ontstaan, waarbij veel nadruk ligt op fouten vermijden, van fouten leren. Deze gang van zaken vormt intussen een groot risico. Dataverzamelingen zorgen voor bureaucratie, zijn vooral bedoeld voor derden, niet voor hulpverleners, en leiden af van zorgverlening. Nut en noodzaak worden betwist. Het kan tot schijnveiligheid leiden. Zorg is grotendeels geen technisch vraagstuk, maar vooral een intermenselijk vraagstuk, waarbij het ontmoeten van de ander centraal staat. Zorgprocessen moeten in orde zijn, maar mogen geen hindernis worden om goede en veilige zorg te verlenen. Het samenwerken met de patiënt is onderbelicht. Het leidt tot zorg die weliswaar stoelt op wetenschappelijke inzichten, maar in de ogen van patiënten en ook hulpverleners geen goede zorg genoemd mag worden.

Veiligheid ontstaat door, is een gevolg van:  de manier van doen, een cultuurfenomeen. Het is samen met de patiënt, multidisciplinair, bij voorkeur zelfs onder regie van de patiënt, bepalen hoe de hulpvraag wordt aangepakt en welk doel en welke uitkomst nagestreefd worden. Wat heeft zin en wat geeft zin zijn centrale thema’s. Als basis gelden voor alle partijen duidelijke, hanteerbare structuur- en procesafspraken, die bij voortduring constructief ter discussie gesteld (mogen) worden. Hierbij is ieders inbreng gelijkwaardig.

Naris, CEO

Erik van Marle

Aandachtsgebieden:  Governance, Risk en Compliance

Grootste risico: Dat organisaties geen risico’s meer durven te nemen enerzijds en anderzijds dat organisaties lam gelegd worden door de bureaucratie rondom het vastleggen en verantwoorden van alles wat geëist wordt rondom risico’s. De grote uitdaging is om de balans hier tussen te vinden en het werkbaar te houden voor medewerkers.

Veiligheid is: misschien wel de meest misbruikte term. Onder deze noemer wordt heel veel aandacht gevraagd. Als veiligheid zo vaak misbruikt wordt dan heeft het geen effect meer. Om deze reden kunnen dit soort grote termen in mijn visie alleen relevant worden als ze in relatie tot andere onderwerpen worden gebracht. Dit kan net zo goed ‘de snelheid van innoveren zijn’ of ‘de continuïteit van het bedrijf’ dan wel de ‘privacy gevoeligheid van data’. Bedrijven zijn in eerste aanleg verantwoordelijk voor het organiseren van een veilige omgeving. Dit zal moeten gebeuren in samenspraak met de mensen / stakeholders waarom het gaat en die er invloed op hebben. Het bewust overtreden van regels zal bestraft moeten worden door overheid. Onbewuste overtredingen kunnen gebeuren en zullen we van moeten willen leren en er alles aan doen om het niet nogmaals te laten gebeuren. Hier hebben organisaties een grote verantwoordelijkheid in. Echter, 100% veilig bestaat niet. Als alles goed is georganiseerd dan nog kan het fout gaan. Wel van leren maar dan niet beschuldigen

Gemeente Amsterdam, bestuursadviseur risicomanagement

Jan Bart Dekker

Aandachtsgebieden: Financiën voor de gemeente als geheel en bestuurlijk risicomanagement bij grote projecten in de leefomgeving: de grote infrastructurele werken in Amsterdam en grote projecten in het sociaal maatschappelijke domein.

Grootste risico: In mijn idee bestaat er niet zoiets als het grootste risico, net zo min als er een enkele doorslaggevende succesactor is. Risicomanagement gaat om cultuur: een open en transparante cultuur waarin stakeholders met elkaar het gesprek over risico’s kunnen voeren en bepalen hoe met risico om te gaan. Het grootste risico is dan vaak het meest urgente risico op de lijst van alle voor de stakeholders belangrijke risico’s.

Veiligheid is: Weten en begrijpen waar je mee bezig bent en daarbij op verantwoorde wijze en goed geïnformeerd beslissingen nemen. Grote risico’s ontstaan als in de besluitvorming niet de juiste competenties (mensen) zijn vertegenwoordigd en niet de juiste informatie voorhanden is.

Neem gerust contact met ons op